Χρυσή Τομή Collective Architecture

Η επαναχρησιμοποίηση του εργοστασίου ξιδιού του 1930 σε χώρους γραφείων αποτελεί μια πράξη ισορροπίας ανάμεσα στη μνήμη και τη σύγχρονη λειτουργία.

Η βιομηχανική του ταυτότητα διατηρείται και αναδεικνύεται, χωρίς να επιβάλλεται νέα αρχιτεκτονική γλώσσα. Η χωρική οργάνωση σε δύο επίπεδα, με εσωτερικά πατάρια και οπτική συνέχεια, εξασφαλίζει λειτουργικότητα και συνοχή. Η αυθεντική υλικότητα συνδυάζεται με σύγχρονες παρεμβάσεις, δημιουργώντας ένα ευέλικτο και φωτεινό περιβάλλον εργασίας.

Το έργο λειτουργεί ως διάλογος του παρελθόντος και του παρόντος, μετατρέποντας την ιστορία σε ενεργό στοιχείο της σύγχρονης εταιρικής ταυτότητας.